Gözlerimiz uçurtmanın kuyruğuna takılınca,
Göz göze gelip gülümseriz, o an.
Sen ve ben anlarız ki; özgürüz.
Mumdan kanatlı bir adamın, güneşi ulaşması kadar,
Anlamlı bu dünya, biliriz.
Sen ve ben şaşarız insanlara, anladım.
Yapraklar döküldükçe ve rüzgar süpürdükçe
O yerleri, anlayamazsınız.
Sen ve ben biliriz ki; doğmak ölmeye başlamaktır;
Ve böyle oldukça, söylenecek onca az şey var ki.
Sen ve ben hep deriz ki; tutku en büyük yanılgıdır;
Ve böyle oldukça, söylenecek onca az şey var ki
